از لای موهای توجهان جای بهتری استبرای تماشابرای قدمزدن کنار تیزی مرگبرای گمشدن بین درختان ابربین درختان بارانبارانِ ریخته روی بیقراری دستهاتبارانِ ریخته روی بیقراری بخار اسمتوقتی سرد است همهچیزو من به دنبال ادامهٔ مادرمبه لبهای تو پناه میآورمبه تلخی پنهان میان چشمهاتبه تلخی خیابانهای نمناک رشتخیابانهای فراموشی و خاطره فراموشی و دیوارهای هر چه بنویسم وهر چه بنویسم:نزدیکتر بیاو هر چه بنویسم:چشمهای تو بیانیهاندتمام نمیشوند و لاینقطع ادامه دارندو لاینقطع تازیانه میزنندو
برچسب:
نویسنده: حمید پارسامنش
تاريخ: شنبه
8 آذر
1404 ساعت: 7:47